Dün Korkusu
- Ayrıntılar
- Kategori: Nihat GENÇ Kitapları
- Yayınlanma: Cumartesi, 28 May 2011 17:46
- Nihat GENÇ tarafından yazıldı.
- Gösterim: 722
Hititler... kavgayı hiçi sevmezlerdi. Ama ne tatlı, ne sevimli Tanrıları vardı onların. Çadırlarına kadar gelip güreş tutardı kullarıyla. Bütün Tanrılardan kıskanırdı kavmini. İnanır mısınız, 'Ben kıskanç bir Tanrıyım' der dururdu, insanın koynuna alası geliyor böyle bir Tanrıyı. Oysa şimdi öyle mi?.. Annem gelip beni yuvadan aldığında, benim Tanrılarım, krallarım, akreplerim vardı.. Çalıştığı gazinolarda adına 'dağlar kızı Reyhan!' derlermiş. Önceleri çok şeyi gizli tutmaya çalıştı. Sonra utanmamayı öğrendik. O kadar çok şey öğrendim ki, artık bir şey öğrenmek istemedim. Sustum sonuna kadar. Susmalarım bir yerler sığmadı, mızraklı bir şeyler olup peşime düştüler... Evimiz patetes kızartması kokan dünyanın en güzel eviydi. İlk günler misafiri geldiği zaman, kapıları ardına kadar açıp gözleri köşe bucak beni arıyor, sonra elime 'afiyet olsun!' şekerlerinden bir avuç verip, 'bak şu pencereyi açık gördüğünde gelirsin!' deyip beni sokağa gönderiyor. Sokakta fırından ekmek almaya gelen arkadaşlardan bulup konuşuyorum. 'Çok sıkılıyorum. Biraz daha konuşalım' diyorum. ' Olmaz! diyorlar, 'annem yere tükürdü, tükürüğü kurumadan eve yetişmemiz gerekir.' Bakıyorum ,pencere bir türlü açılmıyor... Bir gün kapı eşiğinde şu 'afiyet olsun!' şekerlerini getiren Yaşar amcayı öptüğünü gördüm. Annemin bütün saçları minik solucanlara dönüştü.. Saatler sonra, el etek çekildikten sonra, üstünü değiştirip, başını beyaz bir örtüyle bağlayıp, Meryem gibi gelirdi yanıma, dünyanın en tatlı yanaklarını getirirdi. Bir şeyler bulurdu yüzümde, yanan, dönen, parıldayan, öylece ısınırdık, gülerdi, solucanları unuturdum...
Facebook'ta Paylaş! Daha Fazla Kişi Görsün!
